Terug in de tijd

29 Nov

De grens over naar Laos ging erg makkelijk. In een bootje stappen, de Mekong over, 35 dollar lappen bij de Loatiaanse immigratie (voor Duitsers was het vreemd genoeg 30 dollar) voor een stempel en een kladje invullen waarop alles verkeerd gespeld staat.

Wat we niet hadden verwacht, maar wat wel zo is, is dat Laos toch 20 jaar terug in de tijd lijkt vergeleken bij Thailand. In de  dorpen buiten de paar grotere plaatsen in Laos staan alleen maar houten hutjes en lopen 10 kippen, 5 eenden en een paar swienties rond de keet. De mensen zijn hier wel vriendelijker dan in Thailand. Alle kinderen op straat roepen ons constant “Sa-Bai-Dee” (Hallo) na en iedereen glimlacht als je ze aankijken. Laos is ook veel bergachtiger dan Thailand en er is hier ook veel meer bos. Iets wat minder prettig is, is dat veel mensen hier enorm rochelen en een flinke fluim over straat slingeren.

Na de grensovergang zijn we meteen met de bus naar Luang NamTha gegaan. Het was weer een busrit “to remember”. Na een half uur ongeveer stopte de buschauffeur de bus, omdat het enorm stonk. Hij had blijkbaar niet door dat het gewoon iets van koeienmest was op het omringende land en vroeg iedereen wie er eentje afgeknepen had. Achter in de bus zaten wij met nog een paar toeristen en de rest van de Laotiaanse passagiers keken allemaal achterom alsof iemand van de toeristen de dader was. Zonder het voor hun grote raadsel opgelost te hebben, zijn we maar verder gereden en hielden bijna alle Loatianen hun jas of shirt over hun gezicht om de allang verdwenen stank tegen te houden. Niet lang daarna knalde er een band van de bus en stonden we weer stil, maar net als in Thailand keken ze of de andere van de 2 aan elke kant nog goed was en reden ze maar door over de zand/steen/berg-wegen. Na iets van 2 uur hadden we een plaspauze en konden we wat te eten kopen in een straatstalletje, maar toen we weer vertrokken vergaten we een vrouw en een kind. Ze renden en schreeuwden achter de bus aan, maar de chauffeur had het niet door. Pas toen wij naar voren schreeuwden stopte de bus, werd de bus in de achteruit gezet en konden ze gelukkig alsnog instappen. Na weer een tijdje over de slingerige slechte bergweggetjes te hebben geraced en een varken aangereden te hebben begon het ergste. Het schijnt in Laos heel gebruikelijk te zijn om tijdens een busrit te gaan kotsen. De een doet het in een zakje, maar de meesten doen het gewoon uit het raam en niet zo’n klein beetje ook. Het ging constant door en niemand keek op of om van dit schijnbaar normale gebruik. Ondanks alles zijn we aangekomen in Luang NamTha.

In Luang NamTha hebben we een leuk Nederlands stel ontmoet waar we wat mee hebben gegeten en verhalen en ervaringen mee hebben gedeeld. De volgende dag hebben we een fiets gehuurd en de hele dag rond gefietst in de vallei waarin het dorp ligt. Het is een prachtig gebied met veel “hilltribe villages”, mooie natuur en men was er volop bezig met het oogsten van de rijst. Na een lange dag fietsen kwamen we terecht in een karaokebar/biergarten. De muziek stond zo enorm hard dat we elkaar niet konden verstaan. Waar we nu ook achterkomen is dat de Laotianen iets heel erg leuk vinden en dat is “veel bier zuipen en ladderzat worden”.

Omdat we het te ver vinden om met de bus direct naar Luang Prabang te gaan, blijven we een nacht in Muang Xai waar verder niet veel te beleven is en we dus de volgende dag vroeg weer verder gaan. Weer een heftige busrit, met wederom kotsende mensen (eentje lukte het niet om uit de bus te mikken maar kreeg het over zijn eigen kleren). Nog een Israelier geholpen om zijn fiets op het dak van de bus te tillen. Respect voor de mensen die met de fiets over de wereld fietsen (ondanks dat hij nu de bus nam). Hij fietste van het graf van zijn grootvader in Polen naar Bangkok en had een tentje en een gasstelletje bij zich waarmee hij soms echt moest schuilen in het bos, omdat kamperen niet gebruikelijk was in sommige gebieden. Eenmaal aangekomen op het busstation van Luang Prabang hebben we de tuk-tuk gedeeld met een Japanner om naar het centrum te rijden. De Japanner was onder de indruk van onze eerdere belevenissen in Japan en was zelf op vakantie in Laos en Thailand omdat het lekker goedkoop is.

Luang Prabang staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO en ligt aan de Mekong. De Franse invloeden zijn hier duidelijk zichtbaar, de architectuur, de bakkertjes met Franse baguettes en de jeu-de-boules banen vind je op elke hoek van de straat. We konden het daarom niet laten om na 1 maand Aziatisch eten, bij een cafeetje 2 chocoladegebakjes te bestellen.

Onze paspoorten liggen sinds gisteren bij het Vietnamese consulaat om te worden voorzien van een visum voor Vietnam. Hoe sneller je je paspoort weer terug wilt, des te meer je moet dokken. We wachten daarom tot morgen.

Gisteren hadden we een relax dag (heerlijk zo’n siësta) en vandaag zijn we naar de Kuang Si watervallen geweest, check hier de video. Een schitterende waterval met verschillende niveau’s die ons doet denken aan de watervallen van Erawan in Thailand 6 jaar geleden, alleen deze vinden we zelfs nog iets indrukwekkender, omdat we helemaal naar de top konden.

’s Avonds zijn we nog naar de Phou-si (pussy) berg geweest en hebben we de zonsondergang gezien over de Mekong. Best zwaar hoor dit leventje van ons.

Check ook onze nieuwe Wisjedat pagina!

Gloetjes Belt en Jolina

Eén reactie to “Terug in de tijd”

  1. Jan en Anneke 29 november 2011 bij 9:55 pm #

    Wat een spannende busreis hebben jullie gehad, je ziet zulke bussen nog wel eens in een film maar het kan dus ook in het echt.
    Voor ons trouwens geen raadsel wie die ruft heeft gelaten hoor BERT !!
    Je hebt wel hele mooie foto’s gemaakt.

    enjoy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: