Adembenemend

25 Sep

…. in de letterlijke zin van het woord.

Een paar dagen geleden hebben we de “Laguna 69” dag-hike gedaan. Dit is een wandeling in de Cordillera Blanca 2,5 uurtjes rijden vanaf Huaraz in Peru. De Cordillera Blanca in het hoogste gebergte op deze wereld na de Himalayas. Alleen heeft dit gebergte meer toppen boven de 6000 meter dan de Himalayas. Het is een wandeling, zoals de naam al aangeeft, naar het 69e (van de ongeveer 200 in deze regio) gletsjermeer.

Openbaar vervoer is lastig te regelen voor deze hike. Om er te komen is nog niet zo moeilijk, alleen om ’s middags vervoer terug te vinden midden in de bergen is moeilijk. Daarom regelen we samen met 2 duitsers en een koreaan die ook de hike willen doen een busje die ons brengt en ook weer mee terugneemt. Zo kunnen we de kosten mooi delen.

’s Ochtens om 6.30 uur worden we opgehaald bij onze hostel. Het is eerst een dik uur rijden naar het volgende dorpje, waar we nog even stoppen voor wat ontbijt en om eten voor de dag in te slaan. We hadden al het nodige meegenomen maar toch nog even extra ‘snickers en cola’ ingeslagen (dit zijn je beste vrienden op zo’n dag). Vanaf dit dorp is het nog anderhalf uur over een hobbelige en kronkelige zandweg de bergen in naar het beginpunt van de route. Onderweg komen we nog langs 2 andere mooie bergmeren waar we nog even zijn gestopt voor een paar foto’s. En doordat het zo hobbelig was, is er een tas van iemand van boven in de bus over mijn bril gevallen. Resultaat, bril doormidden en dat hij nu met een dikke laag tape weer aan elkaar geplakt zit. Het lijkt niet erg charmant maar ik kom er de komende weken waarschijnlijk wel mee door.

Om half 11 worden we gedropt aan het begin van de hike. Midden tussen de met sneeuw bedekte bergen op een hoogte van al 3600 meter. Het begin van de hike was nog redelijk vlak, door een mooie vallei aan de voet van de hoogste berg van Peru, de Huascaran. Deze berg is met bijna 6800 meter maar 100 meter lager dan de hoogste berg in het hele Amerikaanse continent. De uitzichten zijn ongelofelijk. We lopen langs kleine stroompjes, wat verdwaalde koeien en paarden en oude ruïnes tot we aankomen bij de eerste waterval. Vanaf hier gaan we omhoog.

Omhoog op deze hoogte valt niet mee al snel merken we dat ademhalen moeilijk gaat en de benen erg zwaar zijn. Dit terwijl we toch aardig wat gewend zijn. En het pad gaat over rotsen en grint. We doen het dus rustig aan en drinken veel water wat helpt. Na een klein uurtje klimmen komen we aan bij een eerste meertje, nummer 68. Goed punt voor de eerste snickers. Het waait hier behoorlijk dus trekken we allemaal de windjas aan, voordat het te koud wordt. Vanaf nu is het nog een dik uur klimmen naar “Laguna 69”. Dit is meteen ook het zwaarste stuk van de hele tocht. Het gaat behoorlijk stijl omhoog en bij elke haarspeldbocht stoppen we even om te rusten en om te drinken. Het lijkt telkens alsof we er al bijna zijn, maar toch duurt het elke keer langer dan je denkt. Bijna bij de top komen de vroege hikers al naar beneden die ons geruststellen dat het nog ongeveer 10 minutjes lopen is.

Na 3 uur wandelen, komen we aan bij een enorm blauw meer. Zulk blauw water hebben nog niet vaak gezien. Het komt rechtstreeks van de gletsjers erboven. We zijn ook helemaal kapot. Beiden hebben we een draaiende maag van de hoogte. Maar het is echt de moeite waard geweest. Het is hier letterlijk en figuurlijk adembenemend. In de verte op de berg horen we het ijs van de gletsjers kraken. Een gestoorde Israelier durft het zelfs aan om een duik in het ijskoude water te nemen. Wat een idioot. Hij verteld erna dat het een unieke ervaring is. Nou, mooi voor hem! Wij nemen nog wat cola en een snickers en voelen ons na een poosje uitrusten weer redelijk. Er komen donkere wolken aan en moeten op een afgesproken tijdstip weer terug zijn bij ons busje, dus gaan we gauw weer naar beneden. Dit is echt een heerlijk gevoel en het lijkt geen moeite te kosten. Ondanks dat we op de terugweg wat sneeuw en regen hebben, zijn de uitzichten nog mooier omdat er minder wolken zijn. Na heel wat foto’s en een kwaaie koe op het pad komen we een uur sneller weer aan bij ons busje. Het heeft erg veel energie gekost en we zijn erg moe. Maar, ooh wat was het mooi.

De terugweg was weer erg hobbelig en bochtig. Gelukkig kon een omgevallen elektriciteitspaal ons ook niet stoppen. Gewoon kabel omhoog en bus er onderdoor en weer verder. We komen in het donker weer aan in Huaraz en zijn even lekker naar de chinees geweest. Verrassend genoeg is de chinees hier ook erg goed.

Op dit moment zitten we in Lima. Het is niet echt een interessante stad maar goed om even uit te rusten, de was te doen en om even weer wat mailtjes te sturen en een berichtje te schrijven. We hebben voor morgen een binnenlandse vlucht van een uurtje geboekt naar Cuzco. Dit was bijna net zo goedkoop als de bus, die er echter geen uur overdoet, maar 22 uur dwars door de bergen (met schijnbaar scherpe bochten). Omdat we vinden dat we al genoeg Peruaanse landschappen hebben gezien tijdens de busritten vanaf Ecuador, besluiten we om maar weer eens het vliegtuig te pakken. Cuzco ligt weer hoog in de bergen en vlakbij Machu Picchu, dus weer iets om naar uit te kijken. Hopelijk binnenkort, Adembenemend, deel 2.

6 Reacties to “Adembenemend”

  1. margaret wee 4 oktober 2012 bij 11:06 pm #

    Hi Bert and Jorina, Just to let you know we are still following your great adventure. Thank you for sending us your emails and the nice post card from Bali, I think. I, Margaret, have just come back from a very nice 31day visit to Sydney, Tasmania and Canberra. God be with you now and in the future. margaret and vincent

  2. Marco 1 oktober 2012 bij 5:11 pm #

    Ziet er weer mooi uit die bergies. Die rat die heb je toch niet opgegeten hoop ik???
    Kallum an en de mazzel!

    Gr.

    Marco

    • intomundo 1 oktober 2012 bij 6:21 pm #

      Je bedoelt die Cavia? Die hebben we opgegeten ja. Maar als ze ons vragen of we er nog een willen ……… H’m nee. Smaak is raar maar niet vies, alleen tussen al het vel en botjes is weinig vlees te vinden. Doe maar gewoon een goeie dikke biefstuk.

    • intomundo 1 oktober 2012 bij 6:23 pm #

      Ik heb net op de blog even gereageerd op jou bericht/reactie maar ik was even benieuwd of jij daar ook een mailtje van krijgt. Let me know.

      Dikke tjeu!

      Verstuurd vanaf mijn iPhone 4

  3. Jan en Anneke 26 september 2012 bij 8:11 pm #

    Wat zijn de foto’s weer geweldig, en wat een belevenis. Maar het water in de Middenlandse zee is warmer.

  4. Albert J 25 september 2012 bij 6:30 pm #

    Leuk, vooral die baard….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: