Archief | Australië RSS feed for this section

Back from Outback

17 Apr
“It’s a big red rock, a big red rock, 
a whole lot bigger than a city block.
It’s one thing everybody wants to see, 
when they come to visit in the territory.”
 
by Warren H. Williams

 

Na een paar dagen aan de witste stranden van Australië (volgens een jaarlijkse verkiezing) te hebben vertoefd hebben we het ruige westen van Australië achter ons gelaten en zijn over de langste weg ter wereld zonder bochten naar South Australië gereden. Lang hebben we lopen denken; “We gaan niet naar Ayers Rock hoor dat is te ver rijden”, ” Laten we wel gaan, nu de kans!”, “Toch maar niet, misschien naar Tasmanië” en nog een paar keer van wel naar niet.

Uiteindelijk zijn we bij Port Augusta, halverwege Australië, toch linksaf geslagen, 1300km richting die “Big Red Rock”. We zijn erg blij dat we het gedaan hebben. De rit er naartoe was al een belevenis op zich en we hebben Ayers Rock zelfs gezien in een enorme onweersbui en onder een regenboog. Het schijnt erg zeldzaam te zijn en door de regen komen er allemaal watervallen van Ayers Rock. Verder hebben we nog de Kings Canyon (Australian Grand Canyon) en ook nog een hele coole lizzard gezien, de Thorny Devil!!

Na een paar dagen in de hitte (over de 40 graden soms) zijn we dezelfde 1300km terug gereden. Voordat we door gingen naar Adelaide, zijn we ondanks dat we enorm toe waren aan een flinke douche, toch nog even naar de Flinders Ranges en de wijngebieden van ‘Barossa’ en ‘Clare Valley’ geweest. Hier konden we het niet laten om bij een mooi gelegen ‘Wine Cellar‘ wat wijn te proeven. We hebben bijna de hele wijnkaart geproefd en uit beleefdheid ook een heerlijke fles Shiraz gekocht. Gelukkig sliepen we dichtbij, tussen de wijngaarden.

In Adelaide hebben we na talloze gratis overnachtingen maar weer even een campingkje uitgezocht, vlak bij het centrum van de stad. Naast dat we na een paar weken wel een keer toe waren aan een flinke schrob-beurt, hadden we ook geen schoon ondergoed en andere kleren meer in de tas zitten. De eerste dag hebben zelf de camper eens helemaal uitgemest, omdat het in de Red Centre één grote stoffige bende was geworden.

Adelaide was een hele relaxte stad met heel veel stadsparken en leuke cafeetjes. We merken we steeds dat de steden snel je geld op kunnen zuigen! Klein flesje bier, gewoon 8 dollar! Erg leuk was de enorme ‘Central Market‘, waar elke dag verse groenten, fruit, vlees, brood en allerlei andere lokale producten werden verkocht. We hebben ook nog met de gratis stadsfietsen, klanten van Jorina bezocht, die sinds bijna een jaar in een buitendorp aan het strand wonen. Lekker lunchen, lekkere wijntjes, heerlijk om even een paar dagen niet “on the road” te zijn. In de heuvels bij Adelaide hebben we ook nog wilde Koala’s gezien.

Inmiddels zijn we wel weer onderweg, namelijk via “The Great Ocean Road” richting Melbourne en dan richting Sydney. We hebben nog een maandje in Australië, dus best nog wat tijd over. De komende tijd gaan we uitzoeken wat we allemaal nog gaan doen hier en of we een vliegticket naar Nieuw Zeeland kunnen vinden.

See ya in Sydney!!

Check de coole foto’s van Uluru en de Thorny Devil en vele andere nieuwe van Australië weer op onze Flickrsite

En eindelijk snelle onbeperkte internet gevonden in Mt. Gambier of all places. Dus hebben we ook wat nieuwe “oude” filmpjes van Maleisië en Indonesië op onze YouTube gezet.

En na een snelcursus HTML is het gelukt om met ‘google translatie’ deze blog te vertalen. Zelfs naar het Swalinees. Zie de vlaggetjes in de menubar. Nu kunnen alle mensen uit verschillende landen die we onderweg ontmoet hebben ook onze blog lezen. Have fun guys!

Advertenties

Wild Wild West – ern Australia

23 Mrt

Op veler verzoek, hier dan eindelijk het eerste bericht uit Australië. Op dit moment zitten we in Bunbury (een dik uur rijden onder Perth) en kijken we uit over de Indische Oceaan. Perth was trouwens een leuke stad, maar het plaatsje ernaast aan het strand, Fremantle, waar we kampeerden was nog veel leuker. Echt een beetje het Scheveningen van Western Australia maar dan 10x leukere stranden, kroegjes, oude gebouwen en winkelstraatjes en het enige officiële ‘honden strand’ van de hele wereld, een gezellige hondenboel!

Meer dan 3 weken geleden zijn we geland in Darwin om op zoek te gaan naar een ((goed)koop)campertje, terwijl we logeerden bij lieve Brooke. Omdat het aanbod schaars was, hebben we na een week rondstruinen ééntje gehuurd bij Travelers Auto Barn. Uiteindelijk zijn we erg blij, want we hebben flink onderhandeld en we werden gefeliciteerd met de  ‘deal of the year’. We beseffen ook dat we nu meer tijd hebben om nog meer van Australië te zien, omdat we de camper straks niet hoeven te verkopen, maar gewoon op 19 mei weer in kunnen leveren in Sydney.

We hebben inmiddels al meer dan 6000 kilometer gereden en de weg hier naar toe was machtig mooi! Vooral het eerste gedeelte van Katherine naar Kununurra door Grand Canyon achtig landschap was onvergetelijk, maar ook het Karijini National Park na Port Hedland heeft naast een blijvende herinnering, vele mooie plaatjes opgeleverd en het strand bij Broome en .. te veel om te noemen. Het is geweldig om in de ‘middle of nowhere’ met z’n tweetjes op een verlaten stukje Australië de camper te parkeren, te genieten van de stilte, de sterren en de volgende dag weer lekker verder te tuffen en nog steeds niemand tegenkomen. Vanaf Coral Bay is het wat toeristischer, maar nog steeds lekker rustig. Het is ’s nachts gelukkig ook wat koeler geworden. Bovenin bleef het ’s nachts boven de 28 graden. We hebben daarom in Darwin gelijk een klein waaiertje gekocht, die onze eerste nachten een stuk aangenamer heeft gemaakt. Het is hier in het zuiden ook minder luchtvochtig dan in tropisch Darwin, wat het overdag een stuk aangenamer maakt.

In Australië heb je verschillende tijdzones, waardoor we op een ochtend rijdend van de Northern Territory naar Western Australia opeens anderhalf uur terug in de tijd gingen. De eerstvolgende dagen werden we daarom niet om 7 uur ’s ochtends wakker, maar om half zes. Waardoor we die dagen lange afstanden hebben gereden, omdat we al om half zeven op de weg te vinden waren. Wanneer we straks in de staat South Australia arriveren, zullen we weer anderhalf uur in moeten leveren.

We zijn nog maar twee weekjes met de camper op pad en …. ondertussen zijn we een stukje verder gereden en zitten we midden in een dennenbos (ruikt heerlijk!) waar we de komende nacht door zullen brengen.. waar was ik gebleven.. nog maar 2 weken op pad, maar het voelt alsof we hier al maanden rondtuffen. Het is een hele andere belevenis dan het eerste gedeelte van onze reis door Azië. Als we er aan denken dat we hierna nog verder over de wereld gaan trekken, vinden we dat allebei een gekke gedachte. We vinden het nu vooral erg fijn dat we een eigen huisje hebben, met alles wat we nodig hebben. Onze douche (die we af en toe gebruiken) bestaat uit een emmer met warm water (opgewarmd door de zon) en een stukje zeep. Zo staan we dus af en toe ’s avonds in onze blote kont buiten de camper te douchen. Uiteraard hebben we nog meer luxe, we hebben een koelkastje aan boord, waar alle nodige spullen voor een paar dagen precies in passen, een koelbox voor koude biertjes en een fornuis met 2 gaspitjes, zodat we de heerlijkste maaltijden op tafel kunnen toveren. Meer heeft een mens niet nodig.

Ons fornuis is echter in Australië “not the way to go” en daarom maken we ook vaak gebruik van de barbecue’s die in veel openbare parkjes en langs het strand te vinden zijn. Heerlijk, veel vlees kopen, BBQ aan en draaien met die tang!! Eén keer tijdens het BBQ-en zijn we bevreten toen een grote meeuw één van onze braadworsten van de grill pikte, de worst vervolgens in de zee liet vallen om af te laten koelen en daarna met een aantal maten van hem op het strand heeft opgepeuzeld.

Bert heeft bij Shark Bay trouwens bijna een kangoeroe omver gereden, een joekel van een beest! Als ie op z’n tenen zou gaan staan, zou ie waarschijnlijk wel vier meter zijn en had ie makkelijk over onze camper heen kunnen springen, maar dat deed ie niet, dus…  Even schrikken, om daarna gelukkig weer allebei onze eigen wegen te hervatten. Het wildlife dat hier trouwens aanwezig is, ligt vaak dood langs de kant van de weg. Kangoeroes, slangen, maar ook koeien die meestal ’s nachts door de road trains worden aangereden.

Andere belevenissen van de afgelopen weken: echte koala’s zien, man, wat zijn die beestjes schattig, ingehaald worden door diezelfde enorme ‘road trains’, dikke vrachtwagens met 4 of 5 aanhangers, een lengte van meer dan 50 meter, fish and chips eten in de haven van Fremantle (een absolute aanrader), vele avonden genieten van de mooiste zonsondergangen over prachtige stranden om daarna vallende sterren te spotten en sterrentellend in slaap te vallen (terwijl ik dit typ, bediend worden met een lekker koud biertje en bijbehorende ‘beer nuts’) en een paar dagen geleden nog een gigantische brand meegemaakt, vlakbij de camping in Fremantle (naast de vele brandweerwagens ook nog eens 3 blus-helicopters in de strijd, dus dat was een serieuze!), die we maar een paar uurtjes zijn ontvlucht, omdat er te veel rook en roetontwikkeling was. Gelukkig is alles goed afgelopen hebben we gehoord. De volgende dag in de trein vanuit Perth hebben we ook nog een aantal branden gespot, maar niemand keek hier echt van op, dus het zal wel de normaalste zaak van de wereld voor ze zijn.

Rond Perth was geen gratis overnachtingsmogelijkheid te vinden, vandaar dat we een paar dagen op een camping hebben gestaan. Ook wel even lekker, stroom en een warme douche, wat aanvoelt als een enorme luxe. Genieten van de geur van pas gewassen haar, is niet iets waar je je tijdens je dagelijkse bezigheden in Nederland mee bezig houdt.. en even continu stroom hebben is fijn voor Bert, zodat we niet halverwege een scheerbeurt ontdekken dat we geen stroom meer hebben en Bert eruit ziet als een halve gare met een half geschoren kop. Wat hij vervolgens vergeet en gewoon gaat betalen na de eerstvolgende tankbeurt (terwijl Jorina al helemaal in een deuk ligt, “ja, ga jij maar betalen”) en iedereen hem vreemd aankijkt en Bert ontdekt waarom iedereen hem toch zo raar aan zit te kijken..

Zoals jullie kunnen lezen, hebben we wederom niets te klagen, hebben we enorm veel plezier met elkaar en blijven we het nog wel even volhouden om nog geen ticket terug te boeken. Het eerstvolgende ticket dat we gaan boeken zal naar Nieuw Zeeland zijn. Waar we daarna naartoe gaan, blijft voor ons ook nog een vraag. De eerstkomende tijd zullen we door de wijngaarden van de South West (o.a. Margaret River) rond gaan rijden, en af en toe het strand eens opzoeken om af te koelen.

Op dit moment is het maandag 19 maart (alvast gefeliciteerd Marko, ik besefte nadat ik het bericht had verzonden, dat ik een dag te vroeg was.. maar beter te vroeg, dan te laat..). Ik ben benieuwd wanneer we dit berichtje op onze website kunnen plaatsen (lees, wanneer we ergens internet kunnen vinden), hopelijk snel, zodat jullie weer kunnen meegenieten van onze avonturen. G’day and see y’all (someday)! Cheers mates!

Dinsdag 20 maart. We zijn inmiddels naar Margaret River gebracht. Ja, jullie lezen het goed. Gebracht. Ongeveer 10 kilometer voor dit plaatsje is onze campervan ontploft. Nou ja, een bougie is eruit geknalt, ofzo. Stonden we ineens stil langs de kant van de weg. Dan ben je op dat moment wel blij dat je gehuurd hebt en dat je op dat moment niet ‘in the middle of nowhere’, of midden op een snelweg staat. We hebben de Australische ANWB gebeld en die kwamen binnen een half uur kijken, ondertussen hebben we lekker een broodje kaas (heerlijke Maasdammer kaas) gegeten en een kop koffie gemaakt (heerlijk kamperen!). O ja, ook nog een reep chocola verorbert waar Jorina zo ontzettend veel zin in had en 10 minuten daarvoor in de supermarkt niet kon laten liggen.. De ANWB meneer kon het euvel echter niet meteen verhelpen, dus werd er een sleepwagen geregeld. Een paar uur later zijn we achterop een sleepwagen naar het dorp gereden. De garage ging helaas op dat moment net dicht, dus we staan nu midden in het centrum vissticks te bakken en wachten wat de dag van morgen ons gaat brengen…

We maken er maar een dagelijkse update van. Woensdag 21 maart. De dag dat Marko niet meer jarig is en we semi-verdwaald zijn in een bos en ’s middags weer op weg konden met onze gerepareerde camper! En de dag dat de Nederlandse lente is aangebroken!

Het is dan eindelijk zo ver, dit bericht is geplaatst. We zijn ondertussen aangekomen in Albany. De weg hier naartoe was weer genieten, veel Karri-, Marri-, en Tingle bossen en geweldige baaitjes met turquoise water en perfecte stranden.

We hopen dat jullie weer hebben genoten en in gedachten zijn meegereisd. Meer foto’s van West Australië vinden jullie op onze Flickr-pagina.

Geniet van de lente!

We’re off!!

2 Mrt

20120302-163129.jpg