Tag Archives: Darwin

Wild Wild West – ern Australia

23 Mrt

Op veler verzoek, hier dan eindelijk het eerste bericht uit Australië. Op dit moment zitten we in Bunbury (een dik uur rijden onder Perth) en kijken we uit over de Indische Oceaan. Perth was trouwens een leuke stad, maar het plaatsje ernaast aan het strand, Fremantle, waar we kampeerden was nog veel leuker. Echt een beetje het Scheveningen van Western Australia maar dan 10x leukere stranden, kroegjes, oude gebouwen en winkelstraatjes en het enige officiële ‘honden strand’ van de hele wereld, een gezellige hondenboel!

Meer dan 3 weken geleden zijn we geland in Darwin om op zoek te gaan naar een ((goed)koop)campertje, terwijl we logeerden bij lieve Brooke. Omdat het aanbod schaars was, hebben we na een week rondstruinen ééntje gehuurd bij Travelers Auto Barn. Uiteindelijk zijn we erg blij, want we hebben flink onderhandeld en we werden gefeliciteerd met de  ‘deal of the year’. We beseffen ook dat we nu meer tijd hebben om nog meer van Australië te zien, omdat we de camper straks niet hoeven te verkopen, maar gewoon op 19 mei weer in kunnen leveren in Sydney.

We hebben inmiddels al meer dan 6000 kilometer gereden en de weg hier naar toe was machtig mooi! Vooral het eerste gedeelte van Katherine naar Kununurra door Grand Canyon achtig landschap was onvergetelijk, maar ook het Karijini National Park na Port Hedland heeft naast een blijvende herinnering, vele mooie plaatjes opgeleverd en het strand bij Broome en .. te veel om te noemen. Het is geweldig om in de ‘middle of nowhere’ met z’n tweetjes op een verlaten stukje Australië de camper te parkeren, te genieten van de stilte, de sterren en de volgende dag weer lekker verder te tuffen en nog steeds niemand tegenkomen. Vanaf Coral Bay is het wat toeristischer, maar nog steeds lekker rustig. Het is ’s nachts gelukkig ook wat koeler geworden. Bovenin bleef het ’s nachts boven de 28 graden. We hebben daarom in Darwin gelijk een klein waaiertje gekocht, die onze eerste nachten een stuk aangenamer heeft gemaakt. Het is hier in het zuiden ook minder luchtvochtig dan in tropisch Darwin, wat het overdag een stuk aangenamer maakt.

In Australië heb je verschillende tijdzones, waardoor we op een ochtend rijdend van de Northern Territory naar Western Australia opeens anderhalf uur terug in de tijd gingen. De eerstvolgende dagen werden we daarom niet om 7 uur ’s ochtends wakker, maar om half zes. Waardoor we die dagen lange afstanden hebben gereden, omdat we al om half zeven op de weg te vinden waren. Wanneer we straks in de staat South Australia arriveren, zullen we weer anderhalf uur in moeten leveren.

We zijn nog maar twee weekjes met de camper op pad en …. ondertussen zijn we een stukje verder gereden en zitten we midden in een dennenbos (ruikt heerlijk!) waar we de komende nacht door zullen brengen.. waar was ik gebleven.. nog maar 2 weken op pad, maar het voelt alsof we hier al maanden rondtuffen. Het is een hele andere belevenis dan het eerste gedeelte van onze reis door Azië. Als we er aan denken dat we hierna nog verder over de wereld gaan trekken, vinden we dat allebei een gekke gedachte. We vinden het nu vooral erg fijn dat we een eigen huisje hebben, met alles wat we nodig hebben. Onze douche (die we af en toe gebruiken) bestaat uit een emmer met warm water (opgewarmd door de zon) en een stukje zeep. Zo staan we dus af en toe ’s avonds in onze blote kont buiten de camper te douchen. Uiteraard hebben we nog meer luxe, we hebben een koelkastje aan boord, waar alle nodige spullen voor een paar dagen precies in passen, een koelbox voor koude biertjes en een fornuis met 2 gaspitjes, zodat we de heerlijkste maaltijden op tafel kunnen toveren. Meer heeft een mens niet nodig.

Ons fornuis is echter in Australië “not the way to go” en daarom maken we ook vaak gebruik van de barbecue’s die in veel openbare parkjes en langs het strand te vinden zijn. Heerlijk, veel vlees kopen, BBQ aan en draaien met die tang!! Eén keer tijdens het BBQ-en zijn we bevreten toen een grote meeuw één van onze braadworsten van de grill pikte, de worst vervolgens in de zee liet vallen om af te laten koelen en daarna met een aantal maten van hem op het strand heeft opgepeuzeld.

Bert heeft bij Shark Bay trouwens bijna een kangoeroe omver gereden, een joekel van een beest! Als ie op z’n tenen zou gaan staan, zou ie waarschijnlijk wel vier meter zijn en had ie makkelijk over onze camper heen kunnen springen, maar dat deed ie niet, dus…  Even schrikken, om daarna gelukkig weer allebei onze eigen wegen te hervatten. Het wildlife dat hier trouwens aanwezig is, ligt vaak dood langs de kant van de weg. Kangoeroes, slangen, maar ook koeien die meestal ’s nachts door de road trains worden aangereden.

Andere belevenissen van de afgelopen weken: echte koala’s zien, man, wat zijn die beestjes schattig, ingehaald worden door diezelfde enorme ‘road trains’, dikke vrachtwagens met 4 of 5 aanhangers, een lengte van meer dan 50 meter, fish and chips eten in de haven van Fremantle (een absolute aanrader), vele avonden genieten van de mooiste zonsondergangen over prachtige stranden om daarna vallende sterren te spotten en sterrentellend in slaap te vallen (terwijl ik dit typ, bediend worden met een lekker koud biertje en bijbehorende ‘beer nuts’) en een paar dagen geleden nog een gigantische brand meegemaakt, vlakbij de camping in Fremantle (naast de vele brandweerwagens ook nog eens 3 blus-helicopters in de strijd, dus dat was een serieuze!), die we maar een paar uurtjes zijn ontvlucht, omdat er te veel rook en roetontwikkeling was. Gelukkig is alles goed afgelopen hebben we gehoord. De volgende dag in de trein vanuit Perth hebben we ook nog een aantal branden gespot, maar niemand keek hier echt van op, dus het zal wel de normaalste zaak van de wereld voor ze zijn.

Rond Perth was geen gratis overnachtingsmogelijkheid te vinden, vandaar dat we een paar dagen op een camping hebben gestaan. Ook wel even lekker, stroom en een warme douche, wat aanvoelt als een enorme luxe. Genieten van de geur van pas gewassen haar, is niet iets waar je je tijdens je dagelijkse bezigheden in Nederland mee bezig houdt.. en even continu stroom hebben is fijn voor Bert, zodat we niet halverwege een scheerbeurt ontdekken dat we geen stroom meer hebben en Bert eruit ziet als een halve gare met een half geschoren kop. Wat hij vervolgens vergeet en gewoon gaat betalen na de eerstvolgende tankbeurt (terwijl Jorina al helemaal in een deuk ligt, “ja, ga jij maar betalen”) en iedereen hem vreemd aankijkt en Bert ontdekt waarom iedereen hem toch zo raar aan zit te kijken..

Zoals jullie kunnen lezen, hebben we wederom niets te klagen, hebben we enorm veel plezier met elkaar en blijven we het nog wel even volhouden om nog geen ticket terug te boeken. Het eerstvolgende ticket dat we gaan boeken zal naar Nieuw Zeeland zijn. Waar we daarna naartoe gaan, blijft voor ons ook nog een vraag. De eerstkomende tijd zullen we door de wijngaarden van de South West (o.a. Margaret River) rond gaan rijden, en af en toe het strand eens opzoeken om af te koelen.

Op dit moment is het maandag 19 maart (alvast gefeliciteerd Marko, ik besefte nadat ik het bericht had verzonden, dat ik een dag te vroeg was.. maar beter te vroeg, dan te laat..). Ik ben benieuwd wanneer we dit berichtje op onze website kunnen plaatsen (lees, wanneer we ergens internet kunnen vinden), hopelijk snel, zodat jullie weer kunnen meegenieten van onze avonturen. G’day and see y’all (someday)! Cheers mates!

Dinsdag 20 maart. We zijn inmiddels naar Margaret River gebracht. Ja, jullie lezen het goed. Gebracht. Ongeveer 10 kilometer voor dit plaatsje is onze campervan ontploft. Nou ja, een bougie is eruit geknalt, ofzo. Stonden we ineens stil langs de kant van de weg. Dan ben je op dat moment wel blij dat je gehuurd hebt en dat je op dat moment niet ‘in the middle of nowhere’, of midden op een snelweg staat. We hebben de Australische ANWB gebeld en die kwamen binnen een half uur kijken, ondertussen hebben we lekker een broodje kaas (heerlijke Maasdammer kaas) gegeten en een kop koffie gemaakt (heerlijk kamperen!). O ja, ook nog een reep chocola verorbert waar Jorina zo ontzettend veel zin in had en 10 minuten daarvoor in de supermarkt niet kon laten liggen.. De ANWB meneer kon het euvel echter niet meteen verhelpen, dus werd er een sleepwagen geregeld. Een paar uur later zijn we achterop een sleepwagen naar het dorp gereden. De garage ging helaas op dat moment net dicht, dus we staan nu midden in het centrum vissticks te bakken en wachten wat de dag van morgen ons gaat brengen…

We maken er maar een dagelijkse update van. Woensdag 21 maart. De dag dat Marko niet meer jarig is en we semi-verdwaald zijn in een bos en ’s middags weer op weg konden met onze gerepareerde camper! En de dag dat de Nederlandse lente is aangebroken!

Het is dan eindelijk zo ver, dit bericht is geplaatst. We zijn ondertussen aangekomen in Albany. De weg hier naartoe was weer genieten, veel Karri-, Marri-, en Tingle bossen en geweldige baaitjes met turquoise water en perfecte stranden.

We hopen dat jullie weer hebben genoten en in gedachten zijn meegereisd. Meer foto’s van West Australië vinden jullie op onze Flickr-pagina.

Geniet van de lente!

Advertenties

We’re off!!

2 Mrt

20120302-163129.jpg

Hello Goodbye, (A)u(s)tral(ia)!

23 Feb

Zoals de vorige keer was Singapore weer erg leuk, het beste van twee werelden. Dit keer logeerden we bij vrienden die we in Thailand hebben ontmoet. Het was erg leuk om met hen ook de kant van Singapore te zien die bijna geen enkele toerist ziet. Zo is er bijvoorbeeld net buiten de stad een wildlife gebied, waar soms krokodillen in het wild te zien zijn. Wij hebben ze niet gezien, maar geen paniek, volgens veel mensen zullen we ze zeker nog tegenkomen in Darwin.

H’m morgen naar Australië…….. daar moeten we nog wel even aan wennen, na bijna 4 maanden in Azië. Het lijkt ook zo ver weg, terwijl het maar 1,5 uur vliegen is vanaf Bali, waar we nu zitten. We zijn wel al bezig met het kopen van een auto of busje in Darwin. Nog niet het daadwerkelijke kopen, maar meer bedenken waar we allemaal op moeten letten, oliepijl checken, registratieprocedures, postadres, blablabla….. enz.! We hebben een checklistje gemaakt. We zitten nu op een plek in Bali, waar we relaxed dit soort dingen kunnen uitzoeken en een beetje kunnen nadenken over waar we in Australië we naartoe willen. Het laatste hebben we echter nog geen idee van en waarschijnlijk als we een auto gekocht hebben besluiten we of we links- of rechtsaf gaan.

We hebben nu dus op Bali nog even flink wat energie bijgetankt. Naast dat we al 4 dagen niets anders doen dan in het zwembad liggen van dit fijne resort, hebben we ook nog een Spa-dag gehad met allerlei body-, hoofd- en voetmassages, bodyscrubs, en lekker badderen. Verder hebben we onze enige belofte gebroken, namelijk dat we geen pizza zouden eten totdat we in Australië aan zouden komen. We hoorden van anderen hier, dat de pizza’s bij een bepaald strandtentje erg goed waren, dus dat moesten we proberen (ondanks dat het Indonesische eten echt heel lekker is). Ze waren zo lekker dat we vandaag nog een keer zijn geweest!

Bali is echter veel meer dan alleen resorts en stranden. We zijn vanaf het noorden van Bali helemaal naar het zuiden gereisd, door landschappen met oogverblindende groene rijstvelden, palmbomen, bergen, vulkanen, meren, tempels en hele leuke dorpjes. Bali heeft iets bijzonders en we hadden niet gedacht dat het zo leuk zou zijn. Het is een eiland met, naast de mooie natuur, veel cultuur en historie en dat is overal goed zichtbaar in alle kleine dorpjes. Nederland heeft een grote rol gespeeld in de historie van Indonesië en Bali en dat was niet altijd even positief, gelukkig liggen de Verkade speculaasjes nog wel in de schappen! Op Bali zijn nog veel oude Nederlandse zomerhuisjes te vinden die nu bewoond worden door de lokale bevolking, of zijn omgetoverd tot een mooie B&B. Er zijn ook een heleboel dorpen waar het stikt van de artistieke winkeltjes, modewinkeltjes, winkels met houten meubels en houten beelden. Anders dan in vele andere toeristische plekken over de wereld is dit toch voornamelijk erg goed gemaakt en mooi. Waren we hier voor een korte vakantie geweest dan hadden we onze tassen volgeladen met leuke dingen voor in huis! Dat gaat dus niet, omdat we én geen huis meer hebben én niet op een korte vakantie zijn.

Onze eerste dag op Bali was een onvergetelijke. We kwamen vrij laat aan met de ferry van Java en het was al donker. Onderweg in de hevige regen verloor het krakkemikkige busje zijn ruitenwissers, waardoor we over een stukje van 40 km, 3 uur hebben gedaan. Toen moesten we nog een slaapplek vinden, samen met een stel uit Wales. Het was al na middernacht toen we bij een goedkoop adresje met een aantal bungalows aanklopten, of beter gezegd, de onder de receptie slapende receptionist wakker hebben gemaakt. We hadden toen dus al meer dan 12 uur reizen achter de kiezen. Gelukkig was er nog plek! Die nacht hebben we nog tot bijna 4 uur in de kroeg gezeten en nageborreld met het andere stel. De volgende ochtend bleek het een heel mooi bungalow-resortje te zijn met een geweldig zwembad. Verrassing! Met hetzelfde stel zijn we die avond op kroegentocht geweest, waarna we ’s nachts uiteindelijk in onze onderbroeken in het zwembad terecht zijn gekomen, terwijl we een soort “ter-land-ter-zee-en-in-de-lucht” constructie wilden maken van alle strandstoelen en matrassen!?!? Dan weet je wel hoe laat het is. We zijn uitgenodigd om volgend jaar mee te gaan naar “Glastonbury“!

Verder zijn we liftend over het eiland gekomen achter in een pick-up, omdat er geen ander vervoer te vinden was en hebben we nog afgedongen op smeergeld bij een corrupte politieagent, omdat we geen internationaal (scooter)rijbewijs bij ons hadden. Toch nog ergens goed voor, want we hebben bij een vertaler maar even een beëdigde vertaling laten maken van onze rijbewijzen van het Nederlands naar Engels. Dit kan in Australië en Amerika nog wel eens handig zijn als we auto’s gaan kopen en huren. Het kost allemaal toch niks vergeleken bij thuis.

Al met al was Bali dikke dikke fun!

Voor Bali waren we natuurlijk niet te vergeten eerst nog op Java. We arriveerden vanuit Singapore in Jogjakarta, wat een beetje de culturele hoofdstad van Indonesië is. “Jogja” is een relaxte stad in de schaduw van de meest actieve vulkaan op aarde (Merapi, 2010 nog een verwoestende uitbarsting) en in de buurt zijn we nog naar de indrukwekkende tempel van Borobudur geweest.

Met tussenstops van een paar dagen in Solo (waar we oer-Hollands een dagje hebben gefietst) en Malang (veel Nederlandse invloeden) zijn we naar “Mount Bromo” gegaan. Dit is tot nu toe, qua landschap, het hoogtepunt geweest. Het is een groot vulkanisch gebied waarin een aantal vulkanen in een grotere krater “wonen”. We hadden een hutje op de ring van de buitenste krater. Grootste attractie is het uitzichtpunt tegenover de “caldera” en de vulkanen, waarvoor we om kwart voor 4 ’s ochtends eerst het bed uit zijn geklommen, om vervolgens de berg op te klimmen om op tijd te zijn voor zonsopkomst. Daarnaast zijn we naar de ring van “Mount Bromo” geklommen. Gelukkig was er geen vulkanische activiteit toen wij er waren, anders mochten we er niet op. In tegenstelling tot een half jaar geleden toen hij nog “geerupteerd” is. We hebben wel een kleine gaseruptie gezien uit de vulkaan Semeru (hoogste berg van Indonesië), wat een klein vreugde momentje was voor alle aanwezigen bij het uitkijkpunt. Er ging een lichte whoaaah rond! Gelukkig ver weg en zonder gevaar.

We waren eerst nog van plan om richting Bali naar een andere vulkaan op Java te gaan, namelijk Ijen. Maar dat gebied was/is wel actief en gevaarlijk. Vulkanische alarmfase 3 van 4 was van kracht en enkele dorpjes werden al geëvacueerd. Toeristen mochten dus niet in de buurt komen en daarom moesten we rechtstreeks doorreizen naar Bali.

Wij zijn diep onder de indruk geraakt van Indonesië. Java als Vulcano-heaven en Bali met zijn rijstvelden. We wisten niet dat groen zo groen kon zijn, zoals eerder gezegd oogverblindend! En in het algemeen de onuitputtelijke vriendelijkheid van de Indonesische bevolking. We zijn nog nooit in een land geweest waar zoveel mensen oprecht naar je glimlachen, je willen helpen of het gewoon leuk vinden, dat je in hun land geïnteresseerd bent.

Morgen ruilen we dus Rijsttafel-land in voor BBQ-land. In Darwin slapen we bij ons eerste Couchsurf-adres. Daar hebben we ontzettend veel zin in en zij waarschijnlijk ook, want we gaan haar poffertjespan inwijden. Verwachting is dat de broek van Bert niet nog losser om de heupen gaat zitten tijdens onze trip in Australië.