Tag Archives: Huayna Picchu

Machu Picchu

5 Okt

In het begin van onze reis was het nog niet de bedoeling dat we naar Zuid-Amerika zouden gaan. Maar toen duidelijk werd dat we wel gingen hadden we allebei één ding dat we in ieder geval wilden zien, Machu Picchu.

Machu Picchu is een van die plekken op deze wereldbol, waarvan je zonder dat je er geweest bent weet dat het mystiek is en iets heroïsch heeft. Niet voor niets staat het op verschillende lijstjes van wereldwonderen. Op ons lijstje wereldwonderen stonden tot voor kort al Angkor Wat, Grand Canyon, het Colloseum, Panama Kanaal, Sydney Opera House en de Golden Gate Bridge. Daar is deze week Machu Picchu bijgekomen. Machu Picchu is van de vele Inca ruïnes in Zuid-Amerika het allerbekendst en meest spraakmakend.

Veel mensen doen het georganiseerd door een luxe trip met trein en bus te nemen of de avontuurlijke manier door 4 dagen lang de Incatrail te hiken. Omdat de Incatrail al een half jaar van tevoren volgeboekt zit en een luxe georganiseerde trip niets voor ons is, hebben we het lekker zelf geregeld.

Cusco in Peru is voor iedereen het beginpunt van de reis naar Machu Picchu. Het is de oude hoofdstad van het Inca tijdperk. Een prachtige stad zoals we die ook in Ecuador en het noorden van Peru hebben gezien met veel Spaanse koloniale wijken en pleintjes. Vanuit Cusco trekken we eerst een paar dagen door de heilige Inca vallei. Hier zijn in de dorpjes Pisac en Ollantaytambo belangrijke Inca ruines te bezoeken. Wat bij elke Inca nederzetting telkens erg bijzonder is is de manier waarop ze water, vanuit een bijgelegen rivier, via kanaaltjes en en watervallen langs de huisjes leiden. Dit zowel voor drinkwater als het wassen. De ambachtelijke markt in Pisac is een van de grootste en bekendste in heel Zuid-Amerika. Hier hebben we allerlei leuke souvenirs gekocht, waardoor onze tas steeds zwaarder wordt. De vallei is hiermee alvast een mooie inleiding voor Machu Picchu.

Het laatste stuk van Ollantaytambo naar het dorp Aguas Calientes onderaan Machu Picchu, is alleen mogelijk per trein. Om het toerisme helemaal uit te melken zijn de treinkaartjes voor deze rit van 1,5 uur 90 dollar p.p.. Ook de entreekaarten voor Machu Picchu zijn erg duur, 50 dollar. En dat te bedenken dat de Peruvianen zelf maar iets van een tientje totaal hoeven te betalen. Aguas Calientes was ooit, lang geleden waarschijnlijk nog een gewoon dorp, maar tegenwoordig bestaat het alleen nog maar uit hotels, restaurants en souvenirstandjes, oh en het treinstation natuurlijk. Er lopen dan ook alleen maar toeristen rond, maar toch is het geen vervelend dorpje.

(wat is de machinist in de voorste trein achter dat beslagen raam aan het doen?)

De volgende ochtend staan we om 4 uur op om aan onze klimtocht naar Machu Picchu te beginnen. De avond ervoor hebben we een ontbijt-pakketje voor vroege vogels gekregen. Om kwart voor 5 in het pikkedonker staan we onderaan de berg met nog 30 anderen, voor een dichte poort die om 5 uur opengaat, voor degenen die niet met de bus naar boven gaan. Vervolgens was het een zwaar uurtje naar boven klimmen. Het pad bestond wel uit trappen maar die waren soms zo hoog dat je er een ladder voor kon zetten. En als je kleren dan halverwege erg bezweet zijn, krijg je je benen ook niet meer zo hoog, omdat je broek eraan blijft plakken. Kortom, heftig!

Om 6 uur boven zijn we teleurgesteld dat de eerste bussen er ook al aankomen. Het zou zo moeten zijn dat de klimmer de eerste vroege uurtjes het rijk helemaal voor hunzelf hebben, als beloning voor de inspanning. Helaas is het niet zo, maar toch kunnen we de meute een beetje voor blijven. Het is na de entree namelijk nog een paar honderd meter lopen. Bij Machu Picchu aangekomen zien we eerst nog helemaal niets, omdat het helemaal in de mist ligt. We kiezen een mooi plekje om foto’s te maken en besluiten even een tijdje uit te rusten en ons ontbijt op te eten. Na een dik half uurtje begon de mist weg te trekken en zagen we de eerste schimmen van de ruïnes. Dit is echt een magisch moment, zonsopkomst, de mist nog half over de ruïnes en de bergen op de achtergrond. Nadat de mist helemaal weg was en we vanaf het uitzichtpunt mooie foto’s van het geheel hebben genomen zijn we de ruïnes gaan verkennen. Het blijft bizar hoe ze in die tijd (1440 a.d.) zonder de huidige gereedschappen, de gigantische stenen vorm konden geven, als puzzelstukjes in elkaar hebben gezet en uiteindelijk zo’n geweldige stad konden bouwen. Dit met name maakt Machu Picchu (oude berg) zo bijzonder.

Alsof we nog niet genoeg hebben geklommen, doen we om 10 uur ook nog even de pittige beklimming van Huayna Picchu (jonge berg), de berg achter Machu Picchu. Hiervandaan heb je ook een erg mooi uitzicht op de ruïnes en de omliggende bergen.

Omdat we te weinig water mee hadden, kopen we bij de exit nog een liter CocaCola voor 6 euro voor de terugweg. Om 2 uur waren we weer beneden in het dorp, waar we nog 2,5 liter CocaCola (nu voor 2 euro) achterover slaan. We zijn echt helemaal kapot na 10 uur klimmen en lopen. We kunnen niet meer. Dus hebben we ons even verwend met Pisco Sours tijdens happy hour en heerlijk eten, voordat we weer met de trein terug naar Ollantaytambo rijden.

De reis van Cusco door de heilige Inca vallei naar Machu Picchu was onvergetelijk en maakt ook Peru weer een bijzondere bestemming. Morgen gaan we weer iets verder richting het Titicaca-meer, het hoogste navigeerbare meer ter wereld op de grens met Bolivia. Het houdt bijna niet op met bijzondere bestemmingen.

Advertenties