Tag Archives: Pho

HAPPY NEW YEAR !!!

1 Jan

Iedereen een werelds nieuwjaar toegewenst vanuit Bangkok! 

Lots of love from the other side of the world!

Het heeft even geduurd, maar hier dan weer een teken van leven van ons. We hebben het druk met, zoals Nina (het nichtje van Bert) het uitdrukt, plezier beleven op aarde, vandaar dat het een poosje stil is geweest op onze blog.

Na 3 weken hebben we Vietnam achter ons gelaten en hebben we de “kerstdagen” uitgezeten in Phnom Penh en zitten we nu alweer in Bangkok waar we “oud en nieuw” hebben gevierd.

Voordat we op reis gingen hadden we hoge verwachtingen van Vietnam. Natuurlijk hebben we veel mooie dingen gezien, maar de Vietnamezen in de toeristische gebieden en een dikke week fris en regenachtig weer hebben ervoor gezorgd dat het niet ons hoogtepunt van Indochina is.

Onze hoogtepunten van Vietnam waren het Noorden en het Zuiden. Het noorden met Hanoi, Halong Bay (waar we in het vorige bericht al over schreven) en de omgeving van Ninh Binh. Het zuiden met Ho Chi Minh City en de Mekong Delta. Alles daartussen was te toeristisch voor ons, maar als je low budget van noord naar zuid wilt reizen is dit onvermijdbaar.

De Vietnamese keuken kan ook lang niet tippen aan die van Thailand. De springrolls (zowel fried als fresh) zijn wel erg lekker en de Pho ook maar na 3 weken werd het allemaal wel wat eentonig. Check hier een leuk filmpje over de springrolls, inclusief recept!

Zoals we van veel toeristen horen, vinden wij de Vietnamezen ook niet al te vriendelijk, maar dat is met name op de toeristische plekken. Als je aan komt lopen is men erg vriendelijk, maar zodra ze door hebben dat er niets aan je te verdienen valt, worden ze erg asociaal. Ook zijn er hordes met kinderen die je continu om “dollars” vragen. Het is jammer wanneer je alleen maar als wandelend geld wordt gezien. Gelukkig zijn er uitzonderingen, want in de kleine dorpjes waar geen toeristen waren, zoals in de Mekong Delta, was het precies andersom. We spraken met een Vietnamese man in de nachttrein die iets doet in museologie, cultuur en toerisme als het goed is. Hij vertelde dat Vietnam de afgelopen 10/15 jaar, sinds de intrede van het grote geld van toerisme, enorm veranderd is op het gebied van cultuur, cuisine en gedrag. Het laatste maar meest vervelende van de Vietnamees is het roken. Ze doen het allemaal en overal, zelfs op de plekken waar het niet mag. Ze verkopen in de trein sigaretten en de conducteur rookt lekker mee tijdens het controleren (voor de rokers onder jullie: een pakje kost hier nog geen 30 cent, we hebben toeristen ontmoet die om deze reden, spontaan weer zijn begonnen met roken). In bars en restaurants, je ontkomt er nergens aan, soms zelfs niet in de kamer van je guesthouse.

Nu we de voorgaande alinea zo lezen, lijkt het alsof het allemaal niets aan was in Vietnam, integendeel. We genieten enorm van het reizen, waar slapen we vannacht, hoe komen we morgen in…., en wat eten we vandaag. Dat zijn een beetje de dingen waar wij ons bezig mee houden de hele dag. En das best fun! En dat mogen we ook nog eens doen in onze korte broek, t-shirt en op onze slippers.

Na Vietnam zijn we naar Cambodja gegaan waar Angkor Wat onze “main goal” was. Echter was Cambodja misschien wel de verrassing van heel Indochina. De mensen zijn heel erg vriendelijk en het landschap veel ongerepter. We hadden in Vietnam al besloten om niet erg lang in Cambodja te blijven, maar daar doen we het land zeker tekort mee! Jullie vragen je nu zeker af waarom we dan niet langer blijven, omdat we toch niets plannen, nou dat zit zo: we willen nog zoveel meer zien van de wereld! En aangezien we er niet vanuit gaan dat we na deze reis geen reizen meer maken, biedt dit jaar een mooie gelegenheid om te ervaren naar welke landen we eventueel nog eens terug zouden willen. Cambodja wordt zeker aan dat lijstje toegevoegd!

Phnom Penh was een erg leuke en relaxte stad. We hebben echter ook de sombere kant ‘ervaren’. Op eerste kerstdag hebben we 1 van de vele “Killing Fields” in Cambodja bezocht. Deze werden door het communistische regime van Pol Pot, oftewel de Khmer Rouge (of Rode Khmer) gebruikt om in 4 jaar tijd 25% van de Cambodjaanse bevolking af te slachten. We werden door middel van een audio tour op de hoogte gebracht van alle verschrikkingen die hier hebben plaats gevonden. Onze monden bewogen pas weer,.. nee, vielen open van verbazing, toen we eenmaal buiten de poort werden aangesproken met de vraag of we zin hadden om een paar automatische geweren leeg te schieten. Iets wat daadwerkelijk als toeristische tour geboekt kan worden. Nou meneer, wat denk je zelf!!!

De trekpleister van Cambodja is natuurlijk Angkor Wat. Een van de grootste tempelcomlexen ter wereld. Ondanks tips om het immense terrein niet per fiets te verkennen, hebben we dat toch gedaan. Achteraf absoluut geen spijt van gehad. We waren niet gebonden aan tuktuks die op ons moesten wachten en we konden lekker relaxed rondjes trappen. En de fiets was ook nog eens 2 dollar. Het was soms net alsof je in de  films Tombraider of Indiana Jones rondliep met die ruïnes in een jungle omgeving. Angkor Wat was, is geweldig! Maar we zijn nu officieel temple-tired.

Een andere reden om toch vlot door Cambodja te trekken en we daarom nu al in Bangkok zitten, is dat we zin hebben in iets nieuws/iets anders. In 2 maanden zuid-oost Azië komen we nu soms dezelfde gezichten tegen en we willen toch meer “the road less travelled” opzoeken. Wat we voor onze reis niet gedacht hadden, is dat we nu ‘waarschijnlijk’ na een paar dagen relaxen in Bangkok (voor een spetterende jaarwisseling), naar Borneo en Indonesië willen gaan. Een compleet andere cultuur en weg van de geplaveide paden. We horen en lezen er veel goede dingen over die ons overgehaald hebben. Waar we helemaal naar uitkijken is Australie (oftewel BBQ-land, we kunnen niet wachten om die kangaroo steak op de bbq te gooien!), waar we gaan proberen om een auto of een busje te kopen. Het is best leuk om steeds op zoek te gaan naar een nieuwe slaapplaats of vervoer van A naar B, maar we hebben ook wel zin om ons op zo’n manier even lekker te settelen. Dan kunnen we echt ons eigen plekje gaan maken en we verwachten dat het dan weer een compleet andere reis zal worden dan dat het nu is. Op dit moment reizen we nog te veel volgens het boekje, euh.. Ipadje.

Gisteren hebben we een knallend oud en nieuw gevierd op Centralworld Square in Bangkok. Veel mensen, veel gezelligheid, veel optredens en veel vuurwerk! Een geslaagde New Years Eve party, check hier het filmpje! Hopelijk hebben jullie het ook allemaal zonder kleerscheuren en met behoud van 10 vingers overleefd? We geloven best dat jullie allemaal rond zijn van de oliebollen, knieperties, kerstbrood, kalkoen en al die andere lekkere dingen die wij gemist hebben. Wij zijn voor het eerst afgevallen na kerst. Lees het in de wistjedatjes.

We hebben trouwens nog een to-do list voor in Bangkok. Ondanks dat we nog vrij licht reizen, gaan we toch nog wat dingen terugsturen. Naast de Vietcong helm van Bert, gaan er wat kleren terug en wat dingen die we blijkbaar toch helemaal niet gebruiken. Als we de camera’s, iPad en laptop enzo niet mee hadden, dan hadden we misschien wel met 1 tas een jaar de wereld rond kunnen reizen. Verder gaat Bert de compactcamera van Jorina uit elkaar schroeven om het stof van de afgelopen 2 maanden te verwijderen. Stof is te zien op de foto’s en filmpjes. Hopen dat dit goed gaat, we hebben al een filmpje op Youtube gevonden hoe we het moeten doen, dus dat moet lukken.

Lees ook de nieuwe wistjedatjes van deze maand met statistieken over de reis tot nu toe. We hebben inmiddels een ticket geboekt naar de volgende bestemming, wil je weten waar we volgende week naar toe vliegen, hou dan onze site in de gaten! We hebben ook weer wat kleine filmpjes gemaakt, die je via ons Youtube kanaal kunt zien en er komen binnenkort weer meer foto’s op onze flickr pagina te staan. Dus hou het allemaal in de gaten.

Busje komt zo…. euhh niet!!!

10 Dec

Na Luang Prabang zijn we (met de visums voor Vietnam in onze paspoorten) belandt in Nong Khiaw, een rustig dorpje tussen de karstgebergten. Al snel kwamen we er achter dat bijna al ons geld op was en kregen het een beetje benauwd, omdat er geen pinautomaten zijn in dit dorp. We kwamen na een tijdje gelukkig een stel tegen dat ons vertelde dat we in hun hotel geld konden halen met een creditcard. Gelukkig, want we dachten dat we hier niet meer weg zouden komen. De tweede nacht verliep echter anders dan we ooit hadden kunnen denken. Die nacht wilden we (samen met een Fransoos) met de nachtbus naar Sam Neua, wat inhield dat we tussen 18.00 uur en middernacht een keer de bus konden verwachten bij het einde van de brug (tja, de bus kan pech hebben, of de buschauffeur wil uitgebreid dineren, of juist niet). Om een lang verhaal kort te maken, koos Dave, een Nieuw Zeelandse nicht (die de dag erna de nachtbus wilde pakken en ondertussen flink had gefeest) uiteindelijk ook eieren voor z’n geld, door om elf uur ’s avonds al gillend zijn tassen uit z’n bungalow te halen, om ook te gaan wachten. Echter geen bus te bekennen, waardoor we om 2 uur ’s nachts besloten om het wachten een paar uur te staken. De Fransoos verstond inmiddels geen Engels meer en bleef achter. Dave bood zijn bungalow beschikbaar en zou ergens anders slapen. We hadden zijn bungalow nog niet bereikt, of Dave stond al weer voor onze neus. 3 personen, 1 tweepersoonsbed binnen, 1 hangmat buiten….(vul de rest zelf maar in).

Om 6 uur werd het wachten hervat. Dave, onder invloed van teveel alcohol, besloot te blijven liggen, wij besloten na een uur wachten om de eerste de beste bus aan te houden. Deze ging naar… Luang Prabang. We hadden allebei geen zin meer in een busrit van 12 uur naar Sam Neua met Laotianen die toch over een ander type evenwichtsorgaan beschikken dan de onze, dus we besloten om terug te gaan naar hetzelfde guesthouse in Luang Prabang, maar niet voordat we op het vliegveld van Luang Prabang 2 enkeltjes naar Hanoi, Vietnam hadden geregeld. De familieleden van het guesthouse vielen van hun stoel van verbazing en we werden binnengehaald alsof we de koning en koningin waren. Door dit avontuur maakten we het begin van het Openlucht Filmfestival van Luang Prabang ook nog even mee, waar we een documentaire hebben gezien over een regionaal Laotiaans voetbalteam en hebben we onszelf getrakteerd op een heerlijk diner met verschillende Laotiaanse gerechten bij restaurant Tamarind. Een goede afsluiter van Laos.

Hanoi is te gek!! Zoveel scooters bij elkaar hebben we nog nooit gezien en het oversteken op straat is een ware sport (mastered by Bert, een ware pro!). Zebrapaden zijn street-art, je moet gewoon gaan, doorlopen en het verkeer langs je heen laten rijden. De tactiek van Jorina is daarbij, om stijf naast Bert (aan de goede kant) te gaan lopen. We moesten trouwens wennen aan het geld en de grote bedragen in Laos maar in Vietnam is het nog erger. 8 miljoen pinnen, 1 miljoen uitgeven per dag en briefjes van 500.000. Het geld is hier niets waard, ze gebruiken zelfs de briefjes van 500 en 1000 om het vuur mee aan te maken op straat, om op te koken!

Dankzij de vriendelijke dochter van het hotel, hebben we heerlijk gegeten. Twee nationale gerechten van Vietnam zijn Pho, wat je uitspreekt als ‘fuhh’ en Bun Bo Nam Bo. De eerste is een lekker Noodle soepje met ‘beef’ in allerlei varianten en de tweede is een noodle gerecht met vanalles en nog wat. Heerlijk om na een dagje wandelen weer van aan te sterken en goed voor de portemonnaie. Dit geldt ook voor de ‘Bia Hoi’ het lokale bier, voor nog geen 18 cent per glas! Na een avond en twee dagen rondstruinen en de bezienswaardigheden van Hanoi te hebben bekeken, konden we de meeste spullen laten staan in het hotel voor een boottocht van 3 dagen in Halong Bay. 1 van de ‘7 new wonders of nature’. Erg toeristisch, maar erg mooi en groots om te zien. Na een nacht op de boot en een nacht op Cat Ba Island werden we gisteravond weer afgezet bij het hotel in Hanoi.

Omdat het de laatste dagen flink is afgekoeld en zo’n tripje toch wel erg toeristisch is, besluiten we om zuidwaarts te gaan en geen andere tours meer te doen. Vanmorgen zijn we daarom vroeg opgestaan om met de trein naar Ninh Binh te reizen.

Een veelgestelde vraag: Hoe gaat het met jullie na al weer anderhalve maand reizen? Het gaat heel goed en genieten samen elke dag van de dingen die we beleven. En om aan het verzoek van velen te voldoen, hebben we nog meer mooie ploaties online gezet, klik hier (of zie de slideshow).