Tag Archives: snorkelen

Boobies!!!

3 Nov

Na ongeveer anderhalf uur vliegen, zien we de eerste eilandjes van het Galapagos archipel. Een half uurtje later zetten we voet aan wal. We zijn er! Nog even wat papiertjes invullen en 100 dollar neerleggen (de national park entrance fee, waarvoor we een mooie stempel in ons paspoort krijgen) en we kunnen de bus instappen die ons naar de ferry brengt, om vervolgens op een andere bus te stappen naar Puerto Ayora. Nadat we een hotel hebben gevonden, gaan we meteen op zoek naar lastminute-deals voor cruises. We willen toch zo veel mogelijk zien van de Galapagos, dus we besluiten om een 5 daagse cruise te boeken op de Encantada. Deze zeil/motorboot heeft de mooiste route en is ook nog eens de goedkoopste (voor zover je het goedkoop kunt noemen). Verder is het een kleine boot voor 12 personen, wat ons wel aanstaat.

De boot vertrekt pas over twee dagen, dus we hebben nog tijd om wat van de omgeving te bekijken. We bezoeken Las Grietas, een lava canyon waar we snorkelen tussen de vissen en de zonnestralen die het water induiken. Wat een geweldig begin, dat beloofd veel goeds! ’s Middags gaan we naar Tortuga Bay, een fantastisch mooi wit strand en hier zien we de eerste Marine Iguanas (die alleen op de Galapagos voorkomen) in grote getalen. Ook hier snorkelen we weer, maar nu met de Iguanas.

Nadat we op de eerste dag hebben kennis gemaakt met de andere 10 passagiers van de Encantada, bezoeken we het ‘Giant Tortoises Breeding Center’ in Puerto Ayora. Om zes uur staat het diner klaar op de boot en ’s avonds varen we de haven uit voor een elf uur durend tochtje richting het eiland Genovesa, oftewel vogeleiland. Gezien onze eerdere ervaringen op boten, hebben we maar even een doosje Mareol gekocht, die zeeziekte tegen moet gaan. En die zeker de eerste nacht hebben geholpen. Om kwart over zes ’s ochtends de volgende dag worden we wakker van het geluid van het anker dat wordt losgelaten. Gelukkig, m’n droom, eerder een nachtmerrie waarin de boot kapseisde, is toch niet echt, we zijn veilig gearriveerd.

Na het goed verzorgde ontbijt stappen we met z’n allen op de Zodiac richting wal. Het lijkt wel een romantische film, beginnend met de begroeting van een pelikaan en een pelsrob en eenmaal boven aan de trap de liefdespogingen van de Nazca boobies, die elkaar het hof proberen te maken, tot de eieren die liefdevol worden beschermd en het uiteindelijk groot brengen van de jonkies. We staan oog in oog met de wonderschone Red-footed Boobie. En de bijnaam vogeleiland doet z’n naam eer aan, wat een vogels, van de prachtige red-billed tropic bird tot de ietwat gemene frigatbird, die aan z’n voedsel komt, door het van andere vogels af te pakken. Na de wandeling duiken we het water in met onze snorkelsetjes en zien we allerlei gekleurde vissen, van de Pacific Boxfish tot de Moorish Idol en zwemmen we langs twee in het water spetterende fur seals (pelsrobben). ’s Middags maken we een wandeling aan de andere kant van het eiland, waar we op het Darwin strand worden opgewacht door een zoogende zeeleeuw met haar moeder. Een Swallow-tailed Gull familie en nog meer zeeleeuwen, mockingbirds, finches, frigatebirds en red-footed boobies. De die-hards maken vanaf het strand nog een snorkeltochtje en zo zien we voor het eerst een eagle-ray. We hebben foto’s gemaakt met onze wegwerp onderwatercamera, maar deze moeten nog worden ontwikkeld.

Onze blog zal waarschijnlijk erg goed bekeken worden na dit bericht, omdat iedereen bij de titel denkt dat ze spannende foto’s te zien krijgen. Maar de term boobies komt van de verschillende soorten Booby die op de Galapagos leven. Mannelijke boobies zwabberen heel erg klunzig met hun gekleurde voeten, om indruk te maken op de vrouwtjes boobies. De naam komt van de spaanse vertaling van clown, Bobo, omdat ze vroeger telkens erg mak en klunzig op vissersboten landen waardoor ze een makkelijke prooi waren voor een lekker tussendoortje voor de zeelieden. Wil je meer weten over boobies, type dan maar eens boobies in op google, haha.

Het eten op de boot is bijzonder goed en de groep is ontzettend leuk. Iedereen kan het goed met elkaar vinden en ’s avonds drinken we nog een biertje op Lance z’n verjaardag, voordat we weer een nachtje gaan varen richting Bartolomé.

Met een kopje thee staan we om half zeven op het dek om onze nieuwe omgeving te aanschouwen. Al gauw valt het oog op grote gevaarten in het water. Het water is zo helder dat we al gauw drie grote black-tipped reef shark ontdekken. Ze blijven de hele tijd onder de boot zwemmen, dus we kunnen ze goed zien. Na het ontbijt maken we een lava wandeling, voordat we weer gaan snorkelen bij de kust. De black-tipped reef sharks blijven helaas bij de boot zwemmen, maar na een poosje zien we wel een white-tipped reef shark van ongeveer twee meter lang. Durfden we in Fiji nauwelijks met onze voeten in het water te staan, toen deze beestjes voorbij zwommen, hier zwemmen we gewoon met ze mee. Kicken!!! O ja, en daarvoor zagen we nog een schildpad, maar die verdween al gauw uit ons oog, toen de shark voorbij kwam zwemmen. Naast alle andere gekleurde vissen, zien we ook nog een mega-grote kreeft. Oe, wat hoop ik voor jullie, dat de onderwater foto’s lukken, zodat we al het pracht en praal kunnen laten zien.

’s Middags maken we een wandeling op Bartolomé, waar we worden getrakteerd op een prachtig uitzicht. En gaan we weer snorkelen. We zien een pinguïn die lekker staat te drogen aan wal en naast de grote scholen vis, zien we een supersnelle zeeleeuw voorbij zwemmen. Helaas had ie haast en had ie geen tijd om te spelen.

Vanavond varen we gelukkig maar een klein stukje, richting Sombrero de Chino, oftewel de Chinese hoed en kunnen we ’s avonds lekker op het dek zitten en genieten van de zonsondergang.

Dag 4 staat in het teken van het aanschouwen van de zonsopgang, een wandeling op de Chinese hoed, het laatste snorkel-avontuur en een tochtje door de mangroves. Op Sombrero de Chino zien we ontelbaar veel zeeleeuwen met jonkies die net als baby’s veel lawaai maken. En marine iguanas en felgekleurde krabben. Voordat we gaan snorkelen, zien we dat we nog maar twee foto’s op onze onderwater camera hebben, dus dat wordt lastig! Het begon uiteraard met visjes, veel gekleurde visjes. In grote scholen, prachtig, maar nog geen foto waard. Daarna een onderwater etende marine iguana (die hadden we nog niet gezien, onder water dan!). Dus even onderwater overleg met handgebaren en we gaan ervoor, dus klik, nog 1 foto over. Een grote eagle ray zwemt voorbij, deze hebben we al op de foto, dus nog even wachten met klikken. Wachten op ongeveer 6 tot 8 voorbij zoevende pinguïns, ze gingen zo snel, ik kon ze niet tellen. En nu maar duimen dat de foto is gelukt! De laatste beesten van dit snorkel-avontuur staan voor altijd op onze eigen geheugenkaart. Twee spelende zeeleeuwen die wel 5 minuten bij en om ons heen zwommen. Aan Jay zijn flippers trokken en over Jay uit het water over hem heen sprongen. Genieten, wat een knaller van een snorkel-afsluiter! Iedereen is in extase en kan nauwelijks bevatten wat er allemaal gebeurde. Zelfs de crew-members die op de laatste dag ook bijna allemaal mee gingen snorkelen zijn overdonderd. Het is nauwelijks te bevatten. Tijdens het tochtje door de mangroves zien we vanaf de Zodiac nog de blue-footed boobies, pelikanen, slapende white-tipped reef sharks en veel parende schildpadden. Iedereen valt die avond volgens mij met een glimlach in slaap, wij in ieder geval wel!

De volgende (laatste) dag moeten we vroeg op, want we gaan een wandeling maken op het eiland North Seymour, voordat we gaan ontbijten. Een laatste verliefde blik op al die schattige baby zeeleeuwtjes. Na het ontbijt worden we naar het vliegveld gebracht, waar we afscheid nemen van een deel van de groep die weer terugvliegt naar vaste land. Samen met het andere deel van de groep gaan we weer richting de ferry en stappen vervolgens weer op de bus die ons weer naar Puerto Ayora brengt. Aangezien we nog twee nachten op de Galapagos hebben, besluiten we om voor de volgende dag nog een dagtour te boeken naar een ander eiland, Isabela. Opnieuw dus vroeg opstaan om vervolgens met een speedboat, de twee uur durende overtocht te maken van Santa Cruz naar Isabela. Bij Isabela aangekomen, zien we onze boot, de Encantada liggen. Wij gaan met onze nieuwe gids eerst naar een lagoon op het eiland om 13 flamingo’s te bekijken. De rest van de dag zien we nog heel veel reuze land-schildpadden, 4 pinguïns, tientallen slapende white-tipped reef sharks, ontelbare marine iguanas, oystercatchers (scholeksters) en snorkelen we met de grootste schildpadden die we ooit onder water hebben gezien, 1 mannetje en 2 vrouwtjes. Een mooie afsluiter van de dag en van ons Galapagos avontuur!

Meer foto’s van alle geweldige dieren hebben we op een aparte Galapagos Wildlife pagina gezet!

Advertenties

In hogere staten

11 Jul

De eerste twee staten van de USA zitten er bijna op. Alaska en Hawai’i, respectievelijk de 49ste en 50ste en nieuwste staten van de USA, waren geweldig.

Amerika in komen was nog even lastig. Blijkbaar kom je zonder verblijfsadres het land niet in en we werden daarom in Fiji al geweigerd op het vliegveld. We hadden niets geboekt en hadden alleen een ticket naar Honolulu. We moesten maar even iets regelen volgens de mevrouwtjes daar. Maar onze vlucht ging al over een uur. Uiteindelijk hebben we maar een adres van een hostel in Honolulu opgegeven waar we uiteraard nooit zijn geweest. Ze vinden het in Amerika trouwens allemaal maar raar dat je zonder planning op reis gaat. Wij weten niet beter, maar taxichauffeurs, hosteleigenaren, enzovoort raken helemaal in de war wanneer we ze vertellen dat je niets gereserveerd hebt.

Zoals jullie al wisten zijn we in Hawai’i begonnen met een leuke meevaller. Het grote rode beest, onze Ford Mustang cabrio. Daarmee hebben we “the Big Island” rond gecruised. Hawai’i is vooral ontzettend relaxed en iedereen doet het lekker rustig aan. Met name het snorkelen in Hawa’i was amazing. Er is nog erg veel mooi koraal intact rond het eiland en de ontelbare tropische vissen zijn er nog in overvloed, waaronder de Hawaiian Humuhumunukunukuãpua’a. Maar het mooiste was het snorkelen met alle schildpadden, sommige wel meer dan een meter groot. Ze vonden het helemaal niet erg dat 2 van die nieuwsgierige Hollanders een kwartier met ze mee zwommen onder water en gingen gewoon door met algen eten. Naast het snorkelen hebben we nog actieve vulkanen en enorme lava landschappen gezien, door lavatunnels gelopen en gigantische groene valleien, nog grotere watervallen en een heleboel facelifts gezien. Maar Hawai’i is echt een aanrader!

En toen op naar Alaska, wat een verschil ineens. Het is hier meer dan 20 uur per dag licht, wat vooral ’s avonds voor verwarring zorgt. Om 11 uur heb je het gevoel dat het nog maar 7 uur is. Daar komt bij dat het de overige uren, niet eens echt donker zijn, maar het een beetje schemert. Erg raar, maar aan de andere kant wel fijn, want je kunt ’s avonds lekker lang buiten zijn. Voor Alaska hadden we wel een paar dingen geboekt voor de eerste nachten, omdat het daar hoogseizoen was. Alleen hadden we dat verkeerd gedaan. We hadden voor dezelfde nacht dat we in het vliegtuig naar Alaska zaten ook een hostel geboekt. Uiteindelijk hebben we er toch nog wat aan gehad. Na een beroerde nachtvlucht zonder slaap kwamen we om 7 uur in de ochtend aan bij het hostel waar we nog even een paar uurtjes hebben kunnen genieten van ons stapelbed. We kwamen er al gauw achter dat je voor een reis naar Alaska toch beter van te voren dingen kunt boeken zoals een auto of camper. Een ander stel had namelijk in februari al een auto geboekt voor een week: 250 dollar. Dezelfde auto, voor dezelfde week zou ons 850 dollar kosten. High season, dus high prices! Dus we hebben gebruik gemaakt van het openbaar vervoer en konden met het 250-dollar stel, Jukka & Marjukka meerijden van Seward naar Anchorage.

Het openbaar vervoer betekende voor ons, dat we s’ ochtends om 6 uur op goed geluk bij de bushalte stonden en nog net twee kaartjes konden krijgen. Maar na een dikke 8 maanden reizen worden we daar ook niet echt meer warm of koud van en was het nog wel vermakelijk ook.

In Alaska hebben we eerst een tour gedaan door de fjorden en langs de gletsjers van het Kenai National Park. Daar hebben we walvissen, zeeleeuwen, zeeotters en papegaaiduikers gezien. Het hoogtepunt daar was dat 3 walvissen, een grote moeder en 2 kleinere, achter elkaar volledig uit het water sprongen. Bijna niet te geloven! We waren zo onder de indruk, dat we bijna vergaten om foto’s te maken. Gelukkig hebben we 1 sprong vast kunnen leggen. The 4th of July, onafhankelijkheidsdag in Amerika, werd groots gevierd in Seward. We hebben de heroïsche en spectaculaire Mount Marathon Race meegemaakt, wat een spiergeweld! Even een supersteil rotsig bergje van 921 meter op en neer rennen. Dit jaar echter met een tragisch eind, want er wordt nog steeds nog iemand vermist en er ligt 1 persoon in coma.

Hierna zijn we naar Denali National Park in het midden van Alaska geweest. De rit er naar toe was al episch, door een ruig toendra gebied met besneeuwde bergen, meren en rivieren, zoals je je dat bij Alaska altijd voorstelt. Onze accommodatie zullen we nooit vergeten! Een tentje naast een kreekje, tussen de bergen en de grizzlies! Echt waar!! De dag voordat wij arriveerden is er een beer gespot nabij de tenten. Vooral de eerste nacht was spannend. Jorina dacht dat er een beer aan het tentzeil zat te trekken, maar bij nadere inspectie, was het gelukkig Bert die zich omdraaide. Het park ligt rond de grootste berg van Noord-Amerika, 6194 meter. Mount McKinley is eigenlijk de hoogste berg ter wereld wanneer je meet van het laagste punt tot de top. De Himalaya’s zijn hoger, alleen beginnen die op een hoger plateau. Genoeg aardrijkskunde les, het is een enorm hoge berg met veel sneeuw. Denali NP is onbeschrijfelijk mooi qua landschap, maar we hebben er ook Grizzly beren, moose, caribou, dall schapen en kleinere beesten zoals de arctische grondeekhoorn bewonderd.

Nu zitten we nog even 2 dagen in Anchorage om een beetje bij te komen van al het dier- en natuurgeweld. Nieuwe kleren en schoenen kopen (erg goedkoop allemaal in Amerika), oude, afgedragen, ransige kleren met gaten erin weggooien en de rest van de kleren voor het eerst in lange tijd weer rond zien draaien in de wasmachine. Ook zijn we een beetje aan het kijken hoe we de komende tijd verder gaan reizen.

We hebben voor de ‘lower 48′, mainland USA weer een campertje geboekt. Wel een nog iets kleinere dan dat we in Australië en Nieuw Zeeland hadden, maar het is daar erg mooi weer dus zitten we er alleen in om te slapen en te rijden. We willen in Zuid-West Amerika naar allerlei Nationale Parken en dan moet je in Amerika echt je eigen vervoer hebben.

Na Noord-Amerika willen we graag naar Zuid-Amerika. We keken eerst alleen naar enkele tickets vanuit Los Angeles, om vervolgens van Zuid-Amerika terug te vliegen naar New York. We lazen echter dat ze daar nog weleens moeilijk over kunnen doen en je niet toelaten in Zuid-Amerika zonder een retourticket. Daar komt bij, dat na enig speurwerk, de retourtickets ook nog eens veel goedkoper zijn dan een enkeltje. Daarom hebben we net een ticket voor 5 augustus naar New York geboekt en gaan we van daaruit met een retourtje naar Zuid-Amerika voor circa 3 maanden. Bestemming is nog niet bekend, omdat we nog niet kunnen kiezen. Best moeilijk hoor, met zoveel mooie mogelijkheden. Komende tijd dus meer hierover. Behalve dat het goedkoper is, gaan we New York nu ook nog eens in de zomer zien. Mocht iemand nog tips hebben voor New York, dan horen we dat graag!

Als je nog veel meer foto’s wilt zien van Hawai’i en Alaska, zoals kariboe, otters, snorkelen, schildpadden, Forrest Gump taferelen, sledehonden en andere interessante dingen, kijk op onze Flickr pagina.

Intomundo on FIJI time

24 Jun

We zijn warm onthaald op het vliegveld van Fiji met zonnestralen, gitaarspel en gezang. Precies zoals je het in de film ziet, door mensen met gekleurde gebloemde blouses aan. De mensen lachen en groeten ons allemaal met BULA en een glimlach! Welkom! Ze geven ons meteen het gevoel of hun eilandjes in de Grote Oceaan voor eventjes ook van ons zijn. Mi isla es su isla.

Alles gaat op Fiji time, oftewel Seganaleqa, no worries, take it easy, enjoy the sun en vooral niet haasten. Heerlijk!! Zelfs de auto waarmee we naar ons eerste verblijf worden gebracht neemt z’n tijd voordat ie zijn motor laat pruttelen. We gaan terug in de tijd.

Terug in de tijd, waarbij slapen, eten, zingen, van de zon genieten, muziek maken, lol met elkaar maken, glimlachen en rusten de voornaamste bezigheden van de dag zijn. Niet alleen voor ons, maar voor iedereen hier op Fiji.

Behalve ongeveer twee knallen per dag (van vallende kokosnoten op ons hutje) en het geluid van de vogeltjes en de ruisende golfjes van de zee, is het één en al rust wat de klok slaat. Na zevenenhalve maand reizen laten we ons heerlijk verwennen op een klein eilandje, Bounty Island. Een hutje, een hangmat en een ligbed tussen de palmbomen, naast het kristalheldere azuurblauwe water van de zee. De dolfijntjes glimlachen naar ons vanaf het douchegordijn.

De volgende dag knalt er helaas nog meer, de Oost Europese buren in het hutje naast ons houden van foute techno muziek, maar gelukkig horen we daar op het strand niets van en kunnen we ongestoord zonnebaden, onze boekjes lezen en snorkelen. Snorkelen is hier fantastisch, veel verschillende soorten tropische visjes, onder andere Nemo, maar ook veel mooi koraal. Bert heeft zelfs nog een rode octopus gezien (ik ben eroverheen gesnorkeld en heb hem of haar helaas gemist). We wilden de zonsondergang vanaf een aangespoelde boomstronk bekijken, maar bedachten ons toen er al een slang zat. Een zwart-wit gestreepte zeeslang. En na net even te hebben gegoogled, niet ongevaarlijk! Gelukkig wisten we dat op dat moment niet.’s Avonds na het eten werden we verrast door tientallen black-tip-sharks die we gewoon vanaf het strand konden zien. We hebben er zelfs bij in het water gestaan, terwijl ze om ons heen zwommen. Gelukkig waren de grootsten maar een halve meter lang. Ze kunnen echter twee meter lang worden. Ik denk niet dat ik dan de zee in was gelopen, ook al zijn ze ongevaarlijk. Een haai blijft een haai.

We zitten inmiddels weer op het grotere naastgelegen Viti Levu. Vanavond vliegen we namelijk naar Hawaii vanaf Nadi. We hebben alleen een vliegticket naar Honolulu en kijken daar op het vliegveld wat we gaan doen. We gaan in ieder geval opnieuw terug in de tijd en beleven zondag 24 juni twee keer. We liggen dan niet meer voor, maar 12 uur achter op Nederland.

Meer foto’s van Fiji…