Tag Archives: vulkaan

In hogere staten

11 Jul

De eerste twee staten van de USA zitten er bijna op. Alaska en Hawai’i, respectievelijk de 49ste en 50ste en nieuwste staten van de USA, waren geweldig.

Amerika in komen was nog even lastig. Blijkbaar kom je zonder verblijfsadres het land niet in en we werden daarom in Fiji al geweigerd op het vliegveld. We hadden niets geboekt en hadden alleen een ticket naar Honolulu. We moesten maar even iets regelen volgens de mevrouwtjes daar. Maar onze vlucht ging al over een uur. Uiteindelijk hebben we maar een adres van een hostel in Honolulu opgegeven waar we uiteraard nooit zijn geweest. Ze vinden het in Amerika trouwens allemaal maar raar dat je zonder planning op reis gaat. Wij weten niet beter, maar taxichauffeurs, hosteleigenaren, enzovoort raken helemaal in de war wanneer we ze vertellen dat je niets gereserveerd hebt.

Zoals jullie al wisten zijn we in Hawai’i begonnen met een leuke meevaller. Het grote rode beest, onze Ford Mustang cabrio. Daarmee hebben we “the Big Island” rond gecruised. Hawai’i is vooral ontzettend relaxed en iedereen doet het lekker rustig aan. Met name het snorkelen in Hawa’i was amazing. Er is nog erg veel mooi koraal intact rond het eiland en de ontelbare tropische vissen zijn er nog in overvloed, waaronder de Hawaiian Humuhumunukunukuãpua’a. Maar het mooiste was het snorkelen met alle schildpadden, sommige wel meer dan een meter groot. Ze vonden het helemaal niet erg dat 2 van die nieuwsgierige Hollanders een kwartier met ze mee zwommen onder water en gingen gewoon door met algen eten. Naast het snorkelen hebben we nog actieve vulkanen en enorme lava landschappen gezien, door lavatunnels gelopen en gigantische groene valleien, nog grotere watervallen en een heleboel facelifts gezien. Maar Hawai’i is echt een aanrader!

En toen op naar Alaska, wat een verschil ineens. Het is hier meer dan 20 uur per dag licht, wat vooral ’s avonds voor verwarring zorgt. Om 11 uur heb je het gevoel dat het nog maar 7 uur is. Daar komt bij dat het de overige uren, niet eens echt donker zijn, maar het een beetje schemert. Erg raar, maar aan de andere kant wel fijn, want je kunt ’s avonds lekker lang buiten zijn. Voor Alaska hadden we wel een paar dingen geboekt voor de eerste nachten, omdat het daar hoogseizoen was. Alleen hadden we dat verkeerd gedaan. We hadden voor dezelfde nacht dat we in het vliegtuig naar Alaska zaten ook een hostel geboekt. Uiteindelijk hebben we er toch nog wat aan gehad. Na een beroerde nachtvlucht zonder slaap kwamen we om 7 uur in de ochtend aan bij het hostel waar we nog even een paar uurtjes hebben kunnen genieten van ons stapelbed. We kwamen er al gauw achter dat je voor een reis naar Alaska toch beter van te voren dingen kunt boeken zoals een auto of camper. Een ander stel had namelijk in februari al een auto geboekt voor een week: 250 dollar. Dezelfde auto, voor dezelfde week zou ons 850 dollar kosten. High season, dus high prices! Dus we hebben gebruik gemaakt van het openbaar vervoer en konden met het 250-dollar stel, Jukka & Marjukka meerijden van Seward naar Anchorage.

Het openbaar vervoer betekende voor ons, dat we s’ ochtends om 6 uur op goed geluk bij de bushalte stonden en nog net twee kaartjes konden krijgen. Maar na een dikke 8 maanden reizen worden we daar ook niet echt meer warm of koud van en was het nog wel vermakelijk ook.

In Alaska hebben we eerst een tour gedaan door de fjorden en langs de gletsjers van het Kenai National Park. Daar hebben we walvissen, zeeleeuwen, zeeotters en papegaaiduikers gezien. Het hoogtepunt daar was dat 3 walvissen, een grote moeder en 2 kleinere, achter elkaar volledig uit het water sprongen. Bijna niet te geloven! We waren zo onder de indruk, dat we bijna vergaten om foto’s te maken. Gelukkig hebben we 1 sprong vast kunnen leggen. The 4th of July, onafhankelijkheidsdag in Amerika, werd groots gevierd in Seward. We hebben de heroïsche en spectaculaire Mount Marathon Race meegemaakt, wat een spiergeweld! Even een supersteil rotsig bergje van 921 meter op en neer rennen. Dit jaar echter met een tragisch eind, want er wordt nog steeds nog iemand vermist en er ligt 1 persoon in coma.

Hierna zijn we naar Denali National Park in het midden van Alaska geweest. De rit er naar toe was al episch, door een ruig toendra gebied met besneeuwde bergen, meren en rivieren, zoals je je dat bij Alaska altijd voorstelt. Onze accommodatie zullen we nooit vergeten! Een tentje naast een kreekje, tussen de bergen en de grizzlies! Echt waar!! De dag voordat wij arriveerden is er een beer gespot nabij de tenten. Vooral de eerste nacht was spannend. Jorina dacht dat er een beer aan het tentzeil zat te trekken, maar bij nadere inspectie, was het gelukkig Bert die zich omdraaide. Het park ligt rond de grootste berg van Noord-Amerika, 6194 meter. Mount McKinley is eigenlijk de hoogste berg ter wereld wanneer je meet van het laagste punt tot de top. De Himalaya’s zijn hoger, alleen beginnen die op een hoger plateau. Genoeg aardrijkskunde les, het is een enorm hoge berg met veel sneeuw. Denali NP is onbeschrijfelijk mooi qua landschap, maar we hebben er ook Grizzly beren, moose, caribou, dall schapen en kleinere beesten zoals de arctische grondeekhoorn bewonderd.

Nu zitten we nog even 2 dagen in Anchorage om een beetje bij te komen van al het dier- en natuurgeweld. Nieuwe kleren en schoenen kopen (erg goedkoop allemaal in Amerika), oude, afgedragen, ransige kleren met gaten erin weggooien en de rest van de kleren voor het eerst in lange tijd weer rond zien draaien in de wasmachine. Ook zijn we een beetje aan het kijken hoe we de komende tijd verder gaan reizen.

We hebben voor de ‘lower 48′, mainland USA weer een campertje geboekt. Wel een nog iets kleinere dan dat we in Australië en Nieuw Zeeland hadden, maar het is daar erg mooi weer dus zitten we er alleen in om te slapen en te rijden. We willen in Zuid-West Amerika naar allerlei Nationale Parken en dan moet je in Amerika echt je eigen vervoer hebben.

Na Noord-Amerika willen we graag naar Zuid-Amerika. We keken eerst alleen naar enkele tickets vanuit Los Angeles, om vervolgens van Zuid-Amerika terug te vliegen naar New York. We lazen echter dat ze daar nog weleens moeilijk over kunnen doen en je niet toelaten in Zuid-Amerika zonder een retourticket. Daar komt bij, dat na enig speurwerk, de retourtickets ook nog eens veel goedkoper zijn dan een enkeltje. Daarom hebben we net een ticket voor 5 augustus naar New York geboekt en gaan we van daaruit met een retourtje naar Zuid-Amerika voor circa 3 maanden. Bestemming is nog niet bekend, omdat we nog niet kunnen kiezen. Best moeilijk hoor, met zoveel mooie mogelijkheden. Komende tijd dus meer hierover. Behalve dat het goedkoper is, gaan we New York nu ook nog eens in de zomer zien. Mocht iemand nog tips hebben voor New York, dan horen we dat graag!

Als je nog veel meer foto’s wilt zien van Hawai’i en Alaska, zoals kariboe, otters, snorkelen, schildpadden, Forrest Gump taferelen, sledehonden en andere interessante dingen, kijk op onze Flickr pagina.

Hello Goodbye, (A)u(s)tral(ia)!

23 Feb

Zoals de vorige keer was Singapore weer erg leuk, het beste van twee werelden. Dit keer logeerden we bij vrienden die we in Thailand hebben ontmoet. Het was erg leuk om met hen ook de kant van Singapore te zien die bijna geen enkele toerist ziet. Zo is er bijvoorbeeld net buiten de stad een wildlife gebied, waar soms krokodillen in het wild te zien zijn. Wij hebben ze niet gezien, maar geen paniek, volgens veel mensen zullen we ze zeker nog tegenkomen in Darwin.

H’m morgen naar Australië…….. daar moeten we nog wel even aan wennen, na bijna 4 maanden in Azië. Het lijkt ook zo ver weg, terwijl het maar 1,5 uur vliegen is vanaf Bali, waar we nu zitten. We zijn wel al bezig met het kopen van een auto of busje in Darwin. Nog niet het daadwerkelijke kopen, maar meer bedenken waar we allemaal op moeten letten, oliepijl checken, registratieprocedures, postadres, blablabla….. enz.! We hebben een checklistje gemaakt. We zitten nu op een plek in Bali, waar we relaxed dit soort dingen kunnen uitzoeken en een beetje kunnen nadenken over waar we in Australië we naartoe willen. Het laatste hebben we echter nog geen idee van en waarschijnlijk als we een auto gekocht hebben besluiten we of we links- of rechtsaf gaan.

We hebben nu dus op Bali nog even flink wat energie bijgetankt. Naast dat we al 4 dagen niets anders doen dan in het zwembad liggen van dit fijne resort, hebben we ook nog een Spa-dag gehad met allerlei body-, hoofd- en voetmassages, bodyscrubs, en lekker badderen. Verder hebben we onze enige belofte gebroken, namelijk dat we geen pizza zouden eten totdat we in Australië aan zouden komen. We hoorden van anderen hier, dat de pizza’s bij een bepaald strandtentje erg goed waren, dus dat moesten we proberen (ondanks dat het Indonesische eten echt heel lekker is). Ze waren zo lekker dat we vandaag nog een keer zijn geweest!

Bali is echter veel meer dan alleen resorts en stranden. We zijn vanaf het noorden van Bali helemaal naar het zuiden gereisd, door landschappen met oogverblindende groene rijstvelden, palmbomen, bergen, vulkanen, meren, tempels en hele leuke dorpjes. Bali heeft iets bijzonders en we hadden niet gedacht dat het zo leuk zou zijn. Het is een eiland met, naast de mooie natuur, veel cultuur en historie en dat is overal goed zichtbaar in alle kleine dorpjes. Nederland heeft een grote rol gespeeld in de historie van Indonesië en Bali en dat was niet altijd even positief, gelukkig liggen de Verkade speculaasjes nog wel in de schappen! Op Bali zijn nog veel oude Nederlandse zomerhuisjes te vinden die nu bewoond worden door de lokale bevolking, of zijn omgetoverd tot een mooie B&B. Er zijn ook een heleboel dorpen waar het stikt van de artistieke winkeltjes, modewinkeltjes, winkels met houten meubels en houten beelden. Anders dan in vele andere toeristische plekken over de wereld is dit toch voornamelijk erg goed gemaakt en mooi. Waren we hier voor een korte vakantie geweest dan hadden we onze tassen volgeladen met leuke dingen voor in huis! Dat gaat dus niet, omdat we én geen huis meer hebben én niet op een korte vakantie zijn.

Onze eerste dag op Bali was een onvergetelijke. We kwamen vrij laat aan met de ferry van Java en het was al donker. Onderweg in de hevige regen verloor het krakkemikkige busje zijn ruitenwissers, waardoor we over een stukje van 40 km, 3 uur hebben gedaan. Toen moesten we nog een slaapplek vinden, samen met een stel uit Wales. Het was al na middernacht toen we bij een goedkoop adresje met een aantal bungalows aanklopten, of beter gezegd, de onder de receptie slapende receptionist wakker hebben gemaakt. We hadden toen dus al meer dan 12 uur reizen achter de kiezen. Gelukkig was er nog plek! Die nacht hebben we nog tot bijna 4 uur in de kroeg gezeten en nageborreld met het andere stel. De volgende ochtend bleek het een heel mooi bungalow-resortje te zijn met een geweldig zwembad. Verrassing! Met hetzelfde stel zijn we die avond op kroegentocht geweest, waarna we ’s nachts uiteindelijk in onze onderbroeken in het zwembad terecht zijn gekomen, terwijl we een soort “ter-land-ter-zee-en-in-de-lucht” constructie wilden maken van alle strandstoelen en matrassen!?!? Dan weet je wel hoe laat het is. We zijn uitgenodigd om volgend jaar mee te gaan naar “Glastonbury“!

Verder zijn we liftend over het eiland gekomen achter in een pick-up, omdat er geen ander vervoer te vinden was en hebben we nog afgedongen op smeergeld bij een corrupte politieagent, omdat we geen internationaal (scooter)rijbewijs bij ons hadden. Toch nog ergens goed voor, want we hebben bij een vertaler maar even een beëdigde vertaling laten maken van onze rijbewijzen van het Nederlands naar Engels. Dit kan in Australië en Amerika nog wel eens handig zijn als we auto’s gaan kopen en huren. Het kost allemaal toch niks vergeleken bij thuis.

Al met al was Bali dikke dikke fun!

Voor Bali waren we natuurlijk niet te vergeten eerst nog op Java. We arriveerden vanuit Singapore in Jogjakarta, wat een beetje de culturele hoofdstad van Indonesië is. “Jogja” is een relaxte stad in de schaduw van de meest actieve vulkaan op aarde (Merapi, 2010 nog een verwoestende uitbarsting) en in de buurt zijn we nog naar de indrukwekkende tempel van Borobudur geweest.

Met tussenstops van een paar dagen in Solo (waar we oer-Hollands een dagje hebben gefietst) en Malang (veel Nederlandse invloeden) zijn we naar “Mount Bromo” gegaan. Dit is tot nu toe, qua landschap, het hoogtepunt geweest. Het is een groot vulkanisch gebied waarin een aantal vulkanen in een grotere krater “wonen”. We hadden een hutje op de ring van de buitenste krater. Grootste attractie is het uitzichtpunt tegenover de “caldera” en de vulkanen, waarvoor we om kwart voor 4 ’s ochtends eerst het bed uit zijn geklommen, om vervolgens de berg op te klimmen om op tijd te zijn voor zonsopkomst. Daarnaast zijn we naar de ring van “Mount Bromo” geklommen. Gelukkig was er geen vulkanische activiteit toen wij er waren, anders mochten we er niet op. In tegenstelling tot een half jaar geleden toen hij nog “geerupteerd” is. We hebben wel een kleine gaseruptie gezien uit de vulkaan Semeru (hoogste berg van Indonesië), wat een klein vreugde momentje was voor alle aanwezigen bij het uitkijkpunt. Er ging een lichte whoaaah rond! Gelukkig ver weg en zonder gevaar.

We waren eerst nog van plan om richting Bali naar een andere vulkaan op Java te gaan, namelijk Ijen. Maar dat gebied was/is wel actief en gevaarlijk. Vulkanische alarmfase 3 van 4 was van kracht en enkele dorpjes werden al geëvacueerd. Toeristen mochten dus niet in de buurt komen en daarom moesten we rechtstreeks doorreizen naar Bali.

Wij zijn diep onder de indruk geraakt van Indonesië. Java als Vulcano-heaven en Bali met zijn rijstvelden. We wisten niet dat groen zo groen kon zijn, zoals eerder gezegd oogverblindend! En in het algemeen de onuitputtelijke vriendelijkheid van de Indonesische bevolking. We zijn nog nooit in een land geweest waar zoveel mensen oprecht naar je glimlachen, je willen helpen of het gewoon leuk vinden, dat je in hun land geïnteresseerd bent.

Morgen ruilen we dus Rijsttafel-land in voor BBQ-land. In Darwin slapen we bij ons eerste Couchsurf-adres. Daar hebben we ontzettend veel zin in en zij waarschijnlijk ook, want we gaan haar poffertjespan inwijden. Verwachting is dat de broek van Bert niet nog losser om de heupen gaat zitten tijdens onze trip in Australië.